Fietsen naar Texel dag 1

Vrije dagen wil ik niet opnemen en maar mijn werkgever komt niet uit met de planning. Ik moet donderdag en vrijdag vrij zijn. Enkele uren later doet zich een dwaze gedachte voor om naar Texel te fietsen. Ik moet lang denken, want op de computer moet ik nog zoveel dingen afmaken. Als het nadenken uiteindelijk te lang duurt stop ik met denken en schuif ik alle bezwaren van tafel. Ik pak mijn tassen in en ga! Er staat een flinke wind tegen, maar met een lekker muziekje in mijn oren fiets ik door. Grote stapelwolken verzamelen zich over de uitgestrekte weilanden. Het lange gras deinst heen en weer in de wind. Vlak voor mijn vertrek heb ik een paar aanvragen op couchsurfing.com gedaan, dus is het even afwachten op een reactie. Langzaam maar zeker veranderen de velden in bebouwde grond. Ik fiets door plaatsjes waar ik nog nooit geweest ben. Na een tijdje zie ik GVB bussen rijden en dan weet ik dat ik in Amsterdam ben! Zoals in elke grote stad is het een drukte van jewelste. Grote hordes fietsers rijden kris kras door elkaar. Het is een wonder dat hier in hartje Amsterdam zo weinig botsingen voorkomen. Dan rijd ik in een fietstunnel onder het centraal station door. Aan de andere kant staat de pont op het punt van vertrekken om het IJ over te steken. Op het laatste moment kom ik met mijn fiets aan boord. Het is een kort overtochtje, want na 7 minuten bereikt de pont de overkant. Als de pont aanmeert ben ik nog maar 10 minuten onderweg voor ik de bebouwde kom van Amsterdam uit fiets. Er staat een afdakje en een bankje met een wijds uizicht over de Noord Hollandse polder. Na 3 uur nonstop fietsen strijk ik neer onder het afdakje. Tijd om wat te eten, te drinken en te toiletteren. Ondertussen probeer ik de couchsurfing app te raadplegen, maar veel mensen in Noord-Holland zijn met vakantie. Dan zie ik dat in het hostel Alkmaar nog maar 1 bed beschikbaar is. Ik boek het bed, en ik heb vooruitzicht op een slaapplekje. Behalve een wijds uitzicht heb ik ook steeds meer zicht op de wolken die zich beginnen samen te pakken. Ze worken dikker en grijzer. Het lijkt erop alsof ik de tocht niet droog kan afmaken. Daarom besluit mijn spullen te pakken en door te fietsen. Langs de wegen staan lange rijen bomen, en de wind waait harder. Ik moet flink trappen om mijn vaart erin te houden.


Precies 90km later kom ik aan in Alkmaar. Ik check in, gooi mijn spullen neer en val in een lichte slaap. Opeens klinkt de deur, en er komt een studente binnen. Ze heet Carmen en komt uit Engeland. Langzaam word ik wakker en raak in gesprek met haar. Ze heeft haar studie afgerond en gaat de financiele sector in om werk te vinden maar nu geniet ze van de Nederlandse cultuur. Ze vraagt over de kaasmarkt in Alkmaar. Achja, ik woon tussen de kazen dus voor mij is het niet echt bijzonder. Dan valt mijn oog op haar plastic tasje van de HEMA. De hele tas zit afgeladen vol met pakjes stroopwafels. Ze vertelt dat ze die gekocht heeft voor vrienden in Engeland. Het valt mij elke keer op hoe lekker buitenlanders onze stroopwafels vinden. Carmen begint ook over de kroketten, die vindt ze minder lekker.

S’avonds maak ik nog even een rondje door het centrum en val daarna in slaap.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.