Dag 2 : Beautiful views!

Het is nog donker als ik wakker word. Normaal word ik vanzelf om 6 uur s´ochtends wakker voor mijn werk, maar hier op Isle of Man is het 1 uur vroeger wat maakt dat het 5 uur s´ochtends is.
Nee, ik kan het echt niet maken om nu al rond te gaan scharrelen in het huis van mijn host.
Gelukkig is er genoeg op Youtube te bekijken, en zo spendeer ik 3 uur tot de zon op is waarna we kennis maken met elkaar.
Vanwege de enorme vertraging met het vliegtuig gisteren heb ik mijn host Scott nog niet gezien. Hij moest er vandoor naar vrienden terwijl ik met de door hem verstopte sleutel naar binnen kon.




Na een kort ontbijt neemt Scott mij mee op pad. Zijn getrouwde vrouw Jenn woont hier ook maar is nu met een vriendin op vakantie in Engeland.
Als we naar de auto lopen om de hond uit te laten kies ik alweer de verkeerde deur van de auto. De autorit van Scott eindigt bij de kust waar we vlak voor de landingsbaan van het vliegveld lopen. Af en toe scheert een klein vliegtuigje rakelings over ons hoofd om vervolgens 100 meter verderop de wielen op de grond te zettenlaten ploffen.
Het is enorm koud en winderig, maar wel droog. Ondertussen gooit Scott af en toe de ball weg waarna de hond er enthousiast achteraan gaat.




Later als we terug bij de auto zijn geeft Scott mij nog een rondleiding met zijn auto over het eiland. We rijden zeker anderhalf uur rondjes over het eiland. Het landschap is enorm afwisselend, maar ook het weer wisselt snel af. Blauwe luchten met felle zonnestralen die even later door grijze wolken vol hagelstenen worden vervangen.  
´´Bijna alle bomen die je ziet zijn door mensen aangeplant´´ vertelt Scott. Zelf houdt hij enorm van Amerika. Maarja, ´´waar moet je beginnen?” vraag ik hem, het is daar zo groot…Gewoon staat voor staat afwerken zegt hij. Verder vertelt hij over zijn kinderwens. Zijn leven met zijn vrouw Jenn is stabiel en ze zijn erg gelukkig op het eiland. Het huis biedt genoeg plaats voor kinderen en daar willen ze graag hun zinnen op zetten.
Als laatst drinken we op het zuidelijkste puntje van het eiland warme chocolademelk en koffie onder het genot van een brownie. (geen appeltaart dit keer)

Als we thuis komen besluit ik met mijn eigen huurauto – Nissan Note – het eiland af te rijden. Op ontelbare plaatsen maak ik stops om foto’s te maken, wandelingetjes te maken, maar ook de boodschappen voor het avondeten moet ik nog regelen. Tanken, lunchen, blikjes stroopwafels bezorgen bij een host die mij wilde opvangen voor het geval mijn huidige host afhaakte; de tijd vliegt om.

S’avonds maak ik Hollandse hutspot klaar voor Scott en mezelf.
Na het eten ploffen we in de bank waar ik deze blog schrijf, en ja dat kost toch echt wel wat meer tijd dan jullie misschien denken. Ik ben al snel een uurtje zoet met zo’n stukje wat jullie in 5 minuten weglezen, maar ik vind het leuk om te maken, dat is het belangrijkste!
Tot morgen! 

2 reacties

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.