Dag 2: De Middellandse Zee!

De ochtend start met een rondje boodschappen doen. Dat is altijd zo anders dan in Nederland. Zo moet ik eraan denken om water uit flessen te kopen want kraanwater is niet drinkbaar. Na de inkopen rijd ik door over een prachtig mooie kronkelige weg die steeds smaller wordt. Ik zie planten langs de weg staan die je in Nederland nooit zou zien. Echte palmbomen, en iedere 10 minuten een ander mooi uitzicht. Het verkeer verandert langzaam in verkeer dat alleen nog uit huurauto’s bestaat. Dat levert soms best grappige situaties op. Allemaal toeristen in veel te grote auto’s die plek voor elkaar moeten maken. Je ziet ze dan druk aan hun stuur draaien om vlak langs een stenen muurtje te manoeuvreren. En eerlijk is eerlijk, ook ik heb moeite met de grootte van mijn huurauto. Ik kan wel vrachtwagen rijden, maar zo laag op de weg in zo’n grote bak op smalle bergachtige weggetjes is andere koek. Vooral het file parkeren dat mij met trekker oplegger tussen andere vrachtauto’s makkelijk af gaat, ben ik met deze auto opeens verleerd.

Tijdens mijn auto tripje ontdek ik ook allemaal grappige dingen, het is hier de normaalste zaak van de wereld om cactussen van ruim 3 meter hoog in je voortuin te hebben.

Een uur later doet zich dan eindelijk een wow momentje voor als ik voor het eerst in mijn leven de Middellandse Zee zie. Het water is echt zo helder als op foto’s en filmpjes in reisgidsen. Het strand is echt heel mooi geel. Eigenlijk hou ik niet van het strand, maar dat komt met name omdat het strand in Nederland altijd vies en vervuild is. Hier is het strand strak, schoon en geel; alle tijd om even uitgebreid neer te ploffen.

Vooral het gedachteloos even tot me nemen wat er om mij heen gebeurt ben ik echt even aan toe. Aan de ene kant spelen Engelse jongens volleybal, aan de andere kant zijn 2 kindjes druk met emmertjes water heen en weer aan het rennen om te ontdekken dat een zelf gegraven gat op het strand onmogelijk te vullen is met water. Moeder en vader lijken zich om heel andere dingen te bekommeren want die zijn diep verzonken in een of ander ingewikkeld boek. Althans, zo ziet het er wel uit.

Savonds als ik terug arriveer bij mijn hostel is er geen stroom en water meer. Het is typisch Spaans dat niemand weet wanneer, en of er überhaupt wel iemand komt om het te repareren. In Nederland zou dat onmogelijk zijn, wij slaan direct alarm waardoor dit soort dingen binnen enkele uren opgelost zijn.
Veel toeristen verlaten hierdoor het hostel of erger nog; raken in de problemen doordat ze vanwege een lege telefoon geen etickets voor bussen en vliegtuigen kunnen openen.
Als ik de volgende ochtend wakker word lijkt het wel alsof ik in een derde wereldland ben ontwaakt. De donkere gangen zijn inmiddels verlicht met waxinelichtjes, en de toiletten kunnen niet doorgetrokken worden.
Gelukkig heb ik bij toeval vandaag een ander hostel in de planning wat maakt dat de problemen voorbij zijn.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.