Dag 2: via Spookstad Doel naar Gent

Vandaag vertrek ik uit Breda met als eindbestemming Gent. Omdat ik in de buurt van de spookstad Doel kom wil ik die ook heel graag bezoeken. Daar zit wel een keerzijde aan dat er 40 km – bovenop de 110 ingeplande kilometers – op de dagteller bij komen. Omdat Doel al zo lang op mijn lijstje staat en het droog is besluit ik er toch langs te fietsen.  

Voordat ik door Doel kan fietsen moet ik eerst Antwerpen doorkruisen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Al snel loop ik tegen de eerste omleidingen aan en als ik naar de andere kant van De Schelde moet kan ik de weg niet vinden. Als ik een agent vraag hoe ik daar kom hoor ik: “alee, jah er is unuh voetgangerstuunnel moar dat is gesloaten voor fietsers he, ennu op de pont mag gij niet mee.”
Hoe kom ik daar dan? 

“Oh ge bedoelt de fietserstuunnel, daar zijn de lieften stuuk.” 

Met vier zware tassen aan mijn fiets over de trap heb ik geweten hoe diep de Schelde is! In tegenstelling tot Nederland komt de Belgische overheid blijkbaar niet op het idee een fietspont in te zetten. Gelukkig was er een man die 1 zware tas kon overnemen. 

Veel later dan gepland kom ik aan in Doel. Tja, eigenlijk niet veel bijzonders, gewoon een dorp met 90% leegstand waar ik mooie foto’s van gemaakt heb. Als mijn foto reportage af is besluit ik een local aan te spreken. Vol enthousiasme vertelt hij dat Doel juist een heerlijke rustige plek is om te wonen. Hij woont er nu sinds 2 maanden via een antikraak bureau. “Ja natuurlijk komen sommige mensen snachts voor de lol naar Doel, maar mijn huis ziet er bewoond uit,   hier komen ze dus niet,” vertelt hij. 
“Maar is Doel echt leeg komen te staan naar aanleiding van de onregelmatigheden in de kerncentrale?” vraag ik. 

“Nee, iedereen moest weg voor uitbreiding van de Haven, maar iedereen is al weg terwijl de haven pas in 2030 operatief wordt,” zegt de man. 

Als ik verder fiets tikt de dagteller door tot over de 100km en ondanks de elektrische ondersteuning worden toch mijn prestaties op de proef gesteld. 
Als ik na een droge tocht helemaal gesloopt in Gent arriveer kom ik tot mijn verbazing uit in een wijk met allemaal grote huizen. Tim – waar ik ga slapen – kende ik al omdat ik hem al eens bij mij liet overnachten. Zijn vrouw Marina begroet mij en zoals gewoonlijk het geval blijkt te zijn vinden de kinderen Casper en Noah het nogal spannend met een couchsurfer in huis. Ik krijg heerlijk eten en een ligbad aangeboden; daar waar ik dit verhaaltje typ. Bovendien is deze couchsurfhost zo luxe dat ik zelfs mijn eigen kamer met bed ipv bank heb! Dat heb ik wel verdient na – mijn dagrecord – 150km.

3 reacties

  1. Goh Alex, het is weer een echt avontuur. Deze ervaringen nemen ze je nooit af. Trouwens weer heel levendig en beeldend geschreven. Alsof ik er bij ben. Goede reis verder.

  2. Mooie plek voor mij om antikraak te wonen. Lekker goedkoop, ver weg van mensen en andere sociale bezigheden. En dan kom jij eens per jaar langsgefietst om op bezoek te komen, haha!
    Leuke reis!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.