Dag 3: Skiën in Fieberrun

Bij tijds loopt de wekker van Michaela af. Zoals afgesproken vertrekken we op tijd naar de pistes in de buurt. Het nabijgelegen pistegebied kenmerkt zich door de vele rode pistes. Voor mij een sprong in het diepe, maar misschien ook nergens voor nodig, want eerlijk gezegd begon ik mezelf wel een beetje te vervelen op de blauwe pistes. Of anders gezegd; het werk te makkelijk voor mij.

Het is 9 uur als we de skibus nemen naar de pistes. Aangezien Michaela werkt bij de skiliften, kent ze veel mensen. Zo ontmoeten we de eerste bekende al in de bus, en voor ik het weet ben ik onderdeel van een gezelschap van 8 personen waar ik niemand van ken.Eenmaal bovenaan gekomen is het weer gelukkig beter dan gisteren. En de rode piste dan? Die gaat me als een zonnetje af. Zwart moet ik nog even niet aan denken, want regelmatig zijn er nog momenten dat ik de controle verlies en een crash maak.

Begin van de middag gaat het pittig hard sneeuwen. Zelfs zo hard dat
skiën niet meer mogelijk is. Er ontstaan zulke hoge hopen sneeuw dat iedereen continu valt. De ski liften worden afgesloten en sneeuwscooters rijden af en aan om mensen van de pistes te plukken.
We besluiten wat te drinken in een skihut waarna we huiswaarts keren. Alleen 2 mensen uit het gezelschap hebben de bus gemist waarop ik gevraagd wordt ze thuis te brengen met de auto. Geen probleem zou je zeggen, maar met deze hoeveelheid sneeuw wel. Mijn auto is zo erg ingesneeuwd dat hij totaal vast zit in een berg sneeuw. Pas na 45 minuten is hij van zijn plek, en kan ik rijden. Dat gaat goed, tot ik een steile helling op wil rijden. De wielen spinnen zo hard over de gladheid dat 1 sneeuwketting het begeeft. Helaas, voor hun verder lopen, voor mij dikke pech. Want verder rijden met maar 1 sneeuwketting is hele toestand. Alle kracht van de motor gaat naar het wiel zonder sneeuwketting. Al snel kom ik daarna vast te zitten waarop mensen mij eruit moeten duwen. Dat is dan wel weer het voordeel van een kleine auto 🙂

‘S avonds eten we pizza, en gaan we naar bed. Dit is de laatste nacht die ik bij Michaela slaap. Morgen is prioriteit 1 om op sneeuwkettingen uit te gaan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.