Dag 4 – 5: Nieuwe plannen?

Ondanks mijn vermoeidheid kon ik niet slapen dus heb ik vannacht een couchsurfadres 50 kilometer verderop geregeld bij Ian. Ik ben ontzettend blij en dankbaar dat Ian mij kan hosten. Na de tegenslag om mijn plan te wijzigen heb ik even rust nodig en comfort zoals een gewoon bed om uit te rusten. Ik moet er wel voor 14.00 uur zijn, daarna moet hij naar zijn werk. Als ik op tijd vertrek, gaat dat vanwege de vlakke heuvels – volgens Google Maps – wel lukken.

Als ik opsta regent het. Verzopen schoenen kan ik mij niet permiteren, daarom heb ik slippers met blote voeten op de fiets en  daarmee realiseer ik de theorie van Cody van Discovery channel. Alles mag nat en koud worden, behalve je bovenlichaam. En zoals hij altijd zegt, ” met blote voeten heb je ook geen last van natte schoenen en sokken”. Die theorie werkt aardig goed. Nadat ik mijn tent ingepakt heb en het nationale park uit ben,  fiets ik in de dichte mistige regen 35 kilometer naar het zuiden over de A65, A629 en A650 richting Shipley. Geen veilige route waar auto’s 2 baans met 100 voorbij scheuren. Ik moet maar vertrouwen op mijn Flare R want deze route scheelt mij meer dan een uur reistijd. Halverwege passeer ik nog een andere fietser die ook in dichte regen onderweg is op de snelweg. 

Na een paar uur fietsen kom ik drijfnat aan en word ik hartelijk ontvangen door Ian. Daar kan ik mijn tent drogen, kleding wassen, enzovoorts. Ik krijg een eigen kamer met 2 persoons bed inclusief gebruik van ligbad met regendouche. Ian woont in een middelgroot huisje en werkt in een handelsbedrijf met kasten. Hij laat wat foto’s ervan zien en behalve een blik stroopwafels share ik ook wat verhalen wat ik meegemaakt heb via Couchsurfing.com. Ik ben ten slotte zijn eerste surfer, wat dat betreft is alles nieuw voor hem.




Nu ik tot rust kan komen zie ik ineens de positieve kant van dit hele avontuur in, want zeg nou zelf, hoe gaaf is het om na deze mislukte poging naar Isle of Man bij een random Engelsman op een random plek in Engeland te slapen? Ik vind het cool dat ik ergens uitgekomen ben wat niet volgens plan was. 

Voordat Ian naar zijn werk gaat stappen we in de auto naar de supermarkt. De auto’s zijn in spiegelbeeld en daarom stap ik per ongeluk aan de verkeerde kant in.  Dan realiseer ik mij dat Engelsen ook schakelen met links, dat zou de besturing van een auto hier onmogelijk maken voor mij. Na de boodschappen is Ian naar zijn werk en ga ik koken. Na al die vette smerige Engelse meuk – zoals fish and chips, smakeloos brood en zwarte thee – ben ik toe aan een goede gezonde maaltijd met meat balls en chocolate milk wat veel eiwit bevat. Het resultaat stelt me teleur. De balletjes zijn smaakloos, de chocolademelk smaakt naar melkpoeder en geloof het of niet; de spaghetti smaakt chemisch zoet. Bleh! Tegen heug en meug eet ik het maar op, lekker eten kennen ze niet in Engeland. 

De volgende dag is een regenachtige dag. Ik vervang mijn versleten remblokjes en lees een magazine die na gisteren nog steeds doorweekt is.

Eind van de ochtend komt een vriendin van Ian langs; Wendy. Met z’n drieën maken we een wandeling door het lokale park en vervolgen onze route langs de rivier richting het centrum. Daar aangekomen gaan we hun favoriete pub in en krijg ik 2 rondjes 0.5L bier op nuchtere maag geschonken. 

We hebben gesprekken over cultuur verschillen. Als ik vertel dat we in Nederland chocoladehagel op ons brood doen komt Wendy niet meer bij van het lachen. Ze vind het raar dat we “cakeversiering” op ons brood strooien. Verder zijn de Engelsen heel moeilijk te verstaan in dit gebied. Zo zeggen ze bijvoorbeeld Itsweh outside what means; it’s wet outside. Na de biertjes verlaten we behoorlijk aangeschoten de pub en gaan we een oersaaie boekenwinkel in. Het zal de alcohol wel  zijn dat ik mezelf helemaal verlies in alle boeken die nu ineens heel interessant zijn, of het was gewoon een heel goede boekenwinkel.




Savonds bied ik aan om een typisch Nederlands gerecht te koken; hutspot. Dat lijkt ze wel wat, dus begin ik met aardappels schillen. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik word er wel heel moe van als ik erachter kom dat zelfs de dunschiller andersom is. Toch lukt het om alles netjes te schillen en een half uur later serveer ik een smakelijke Nederlandse maaltijd.

Op aanraden van veel andere mensen die ik onderweg gesproken heb probeer ik morgen terug te keren naar York. Het zou een prachtige historische stad zijn met veel cultuur. Daar heb ik al een slaapplaats geregeld bij een andere local. Voor hoe lang weet ik niet… ik zie het allemaal wel. 

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.