Fietsen naar Texel dag 2

Het gezelschap in mijn kamer met de 2 dames is heerlijk rustig. Er hangt een echte uitslaapmentaliteit. Geen wekkers die achter elkaar aflopen, maar rustig bijkomen van een diepe slaap.
Als iedereen wakker is ga ik naar de HEMA. Even lekker goedkoop ontbijten. Even later check ik uit, en zet ik mijn fietstocht voort richting Texel. Vandaag heb ik schuine wind mee in mijn rug. Begin van de middag lust ik wel een broodje, maar in de kop van Noord-Holland zijn minder supermarkten. Omdat ik op die grote afstanden niet van stoppen hou, neem ik geen tijd om in Schagen even de supermarkt in te duiken.
Halverwege de middag komen de bordjes Den Helder in zicht. Op de autoweg staat een lange file richting Den Helder. Als fietser scheur ik er met relatief hoge snelheid voorbij en ben binnen 30 minuten in hartje Den Helder. Omdat ik er vanuit ga dat de file voor de pont is, laat ik mijn navigatie voor wat het is en volg de file. In de verte komen slagbomen met wachthuisjes in zicht. Het fietspad heeft geen slagboom dus ik fiets met hoog tempo door tot ik opeens hoor ”HEY! STOPPEN JIJ!”  De beveiliger achter de desk begint gelijk in haar portofoon te praten. Dan blijkt dat ik militair terrein op fiets en draai mij snel om. Ik bied mijn excuus aan, en realiseer mij dat ik zelfs niet meer op de bordjes gekeken heb. Daardoor had ik niet in de gaten dat het om militair terrein ging.
Even later kom ik aan bij de pont, koop een ticket en raak aan de praat met een Duits gezin dat een bijzondere fiets heeft. Ik mag de fiets zelfs even testen! Na dit aardigheidje krijg ik ruzie met een vrouw in een elektrisch karretje. Terwijl we de pont betreden is ze constant aan het gasgeven, remmen, gasgeven en keihard remmen. Dan laat ik mijn fietsbel rinkelen omdat het irriteert dat ze zo hard remt. Op dat moment remt ze pas echt hard! Ze vraagt of ik haast heb, maar ik deel haar mee dat ze normaal moet doorrijden en niet zo irritant moet remmen elke keer.

Een half uur later sta ik op het prachtige uitgestrekte Texel! In de strak blauwe lucht schijnt de krachtige zon. Ik besluit in te checken bij mijn hostel, en ga verder richting het noordelijkste puntje van Texel. De meeste mensen die ik onderweg passeer zijn toeristen. Ik kan me goed voorstellen hoe leeg Texel in de winter is.

S’avonds kom ik aan in mijn StayOkay hostel en val gelijk in een diepe slaap. De volgende ochtend ga ik naar huis met de trein.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.