Noorwegen per spoor #Dag 1

Het is 7uur en omdat de mobieltjes allemaal exact gelijk lopen, gaan verschillende wekkers tegelijk af op populaire tijden zoals 7.00 uur en 7.30.
Dan is het tijd voor het ontbijt. In de gemeenschappelijke ruimte zie ik dat bijna iedereen alleen op pad is. Er zijn veel mensen uit Frankrijk.
Wat mij gedurende mijn hele verblijf in Londen ook opvalt is dat Engelse mensen allemaal gekke dingen doen met hun thee. Zo ook hier weer. Ze zetten zulke sterke thee dat het net een kop koffie is. Ze vinden de thee duidelijk te sterk want vervolgens verpesten ze het erger door er melk en honing aan toe te voegen.  Aan de Engelse theezakjes zit ook geen touwtje om het eruit te halen. Eenmaal erin is er geen weg meer terug naar  thee want binnen 2 secondes heb je een kop koffie.

Als ik klaar ben is het tijd om de metro naar St Pancras international station te nemen. Maar niet voordat ik de inhoud van mijn tas nauwkeurig op verboden middelen gecontroleerd heb, ik ga namelijk geen drugskoeriertje spelen. Ik heb nog  een uur de mogelijkheid om in te checken bij Eurostar. Ik moet vanaf mijn hostel de Victorialine hebben richting Kings cross, maar hij gaat alleen de andere kant op. Ik kan de goeie richting niet vinden en dan even slaat de stress toe want ik MOET die trein halen, anders kost een nieuw ticket 200 euro.
Gelukkig vind ik de goeie metro en ben ik netjes op tijd. Bij de douane moet mijn tas weer door de scan. Sommige mensen moeten hun tas helemaal uitpakken. Een andere man verderop wordt helemaal gescreend door een apparaat langs dat ze langs zijn lichaam  halen. Daarna moet hij mee naar een hokje. Mijn pet moet af want er zou een bom onder kunnen zitten. Bij ID controle moet hij weer af. Omdat ik mijn haar niet gedaan heb is dat vervelend en sta ik  van de korte nacht in het hostel met slaperige ogen en wild haar dat alle kanten op steekt voor een man in een glazen aquarium. In de vertrekhal wissel ik mijn laatste ponden tegen een veel te dure koers om voor euro’s.
Even later kan ik boarden. De sfeer in de trein is heerlijk rustig en ik rij met 6minuten vertraging richting Brussel. Als het buiten 30minuten nonstop donker is, is het duidelijk dat ik in de kanaaltunnel ben. Even later in station Lille Europe staan overal mooie TGV en Eurostar treinen. De man naast mij moet eruit en omdat niemand de raamplaats geboekt heeft kan ik een stoel opschuiven.
In Brussel stap ik over naar de IC richting Amsterdam en ben ik weer thuis.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.