Zo leef je als een klimaat-hippie!

Ooit speurde ik wekelijks zorgvuldig de folders van alle supermarkten af. En als daar een kiloknaller aanbieding tussen zat, was dezelfde week mijn vriezer bomvol vlees.

En nee, voordat ik verder ga met dit artikel; laat even duidelijk zijn dat ik geen klimaat of dierenactivist ben, of wil uithangen. Vlees is lekker, en dieren gaan nou eenmaal dood. Zo, dan heb ik dat maar alvast gezegd. Want na al die symboolpolitiek van het verwijderen van de I AMsterdamletters door Groenlinks, ben ik helemaal teruggekomen van al dat wollige gelul.
We moeten namelijk eens beginnen met dingen die wel belangrijk zijn, en dat zouden we moeten doen bij onszelf; bijvoorbeeld door minder vlees te eten.

''Ik ben geen klimaathippie''

Er moes dus iets veranderen. De vraag is alleen hoe, want iedereen wil s’avonds een stukje vlees op zijn bord hebben en boterhammen met driedubbeldik salami mee naar zijn werk om daar vervolgens de hele boel te vergassen met knoflook-salamigeur. Of was dat nou de servelaatworst waar knoflook in zat? Ik weet het niet meer… hoe dan ook…

Ik kan natuurlijk heel impulsief stoppen met het eten van vlees. Maar al na 2 dagen betrapte ik mezelf er plotseling op dat ik al wandelend door een treinstation de helft van een frikandel naar binnen had gewerkt .

''Koop geen kiloknallers meer!''

Blijkbaar zit het dieper; vlees eten is voor mij een onbewuste gewaarwording. Stoppen met vlees eten blijkt daarom niet echt tot de mogelijkheden te behoren. Maar wat is dan wel een optie?
Geen kiloknallers meer kopen! Tenzij het sterrenvlees betreft. Dat is een afspraak met mezelf die haalbaar is. Op die manier kan ik toch nog folders afspeuren, maar ook toegeven aan de impulsieve aanschaf van grote hoeveelheden aanbiedingen die ik vind in de folders.

Maar je raadt het al, supermarkten doen amper het sterrenvlees – alsmede het vegetarische vlees – in de aanbieding.
Vanwege voorraad tekorten ontstaat er dan toch een karig bord zonder stukje vlees! Daarvoor heb ik inmiddels een alternatief bedacht.
Mozzerella is een heerlijke toevoeging voor bij de groenten op je bord. Je kan het lekker makkelijk in de koelkast bewaren en in plakjes laten smelten over je eten. Maar ook een gekookt eitje kan een goede oplossing zijn. Maarja, dan moet ik wel biologische scharreleieren hebben natuurlijk.

''Vegatarisch vlees is vies!''

En om dan niet van de regen in de drup te vallen wordt er volop gewerkt aan de ontwikkeling en verbetering van het vegatarische vlees. Maar vegatarisch vlees is vies!
Of toch niet?
Nee, naar mijn mening is dat een totaal losgeslagen bewering waar niets van klopt.
Ja, vegatarisch vlees smaakt anders, en het is bovendien geen echt vlees dus. Dus hoezo zou je dan kunnen verwachten dat het wel smaakt naar echt vlees?
De gedachte dat het naar echt vlees zou smaken moeten we eens even loslaten. En dan krijgt de vega afdeling opeens een heel ander uiterlijk. Je kan er af en toe wat van pakken, net zoals je af en toe ook echt vlees koopt.

Maar moeten we dan helemaal geen vlees meer eten? Dat is totaal onhaalbaar vind ik. Het is belangrijker dat we onszelf de vraag stellen ”op welke manier kunnen we onszelf verbeteren?” en daar vervolgens een haalbare prestatie bij te voegen, dan dat we als een echte klimaathippie ineens zogenaamd vegatarisch zijn, terwijl we vervolgens toch per ongeluk allemaal frikandellen naar laten binnen glijden.

Luister hieronder mijn fragment op radio Noord Holland: